Ανωγή - Αη Νικόλας

Με το μονοπάτι αυτό ολοκληρώνουμε το δίκτυο ανάμεσα στο Σταυρό, την Ανωγή και το Κιόνι, με τρία μονοπάτια που έχουν όλα κοινό προορισμό το ξωκλήσι του Άη Νικόλα στη Βίγλα. Τα δύο μονοπάτια ξεκινούν από τον ασφαλτόδρομο που συνδέει το Σταυρό με την Ανωγή και το τρίτο ξεκινάει από τη Ράχη στο Κιόνι. Αν προσθέσουμε, δε, και το μονοπάτι Ανωγή-Κιόνι έχουμε ένα αρκετά εκτεταμένο δίκτυο, όπως απεικονίζεται παραστατικά στην παρακάτω εικόνα, χρησιμοποιώντας όλα τα αρχεία kml από τις αντίστοιχες αναρτήσεις μας. Σίγουρα, αυτό που λείπει είναι η επαναδιάνοιξη του μεγάλου μονοπατιού που συνέδεε το Σταυρό με την Ανωγή. Τα ίχνη του μονοπατιού αυτού υπάρχουν ακόμη, αλλά σε πολλά σημεία χρειάζεται καθαρισμό προκειμένου αυτό να γίνει προσβάσιμο

Με άσπρο χρώμα σημειώνεται ο ασφαλτόδρομος που συνδέει την Ανωγή με το Σταυρό. Με κόκκινο χρώμα, το μεγάλο μονοπάτι που συνδέει την Ανωγή με το Κιόνι. Με κίτρινο χρώμα, το μονοπάτι που θα περιγράψουμε σήμερα, αυτό που συνδέει το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με το εκκλησάκι του Άη-Νικόλα. Με πράσινο χρώμα, ένα άλλο μονοπάτι που ξεκινάει από τον ασφαλτόδρομο πιο χαμηλά και καταλήγει και αυτό στον Άη- Νικόλα. Με ροζ χρώμα, το μονοπάτι που συνδέει τον Άη-Νικόλα με τη Βίγλα και τους ανεμόμυλους. Τέλος, με μπλε χρώμα, το μονοπάτι που συνδέει το εκκλησάκι του Άη-Νικόλα με τη Ράχη Κιονίου. Για τα τρία τελευταία μονοπάτια, μπορείτε να δείτε την πρoηγούμενη ανάρτησή μας εδώ

Η Ιθάκη μέσα από τους Tindersticks

Στον πρόσφατο δίσκο των Tindersticks, “No treasure but hope”, που κυκλοφόρησε τον περασμένο Δεκέμβριο, η Ιθάκη πρωταγωνιστεί. Τόσο στο εξώφυλλο του δίσκου, όσο και στο videoclip του τραγουδιού "Pinky in the Daylight", η Ιθάκη είναι παρούσα. Στο videoclip βλέπουμε πανέμορφες εικόνες της Ιθάκης γυρισμένες σε film Super-8, που δίνει την εντύπωση ότι οι εικόνες του είναι τραβηγμένες στη δεκαετία του ’60.

Όπως δήλωσε ο τραγουδιστής του συγκροτήματος Stuart Staples με τη χαρακτηριστική βαριά φωνή, ο οποίος απέκτησε πρόσφατα σπίτι στην Ιθάκη : «Η μουσική του "Pinky in the Daylight" ήρθε σε μένα μέσα από τη σκιά του ήλιου στο κατάστρωμα ενός παλιού μπλε ferry boat που έφευγε από το νησί - μια σπάνια στιγμή ευχαρίστησης και ηρεμίας. Ήθελα να κάνω μια ταινία που να παρουσιάζει την ομορφιά του νησιού και την ομορφιά της Suzanne. Μια ερωτική επιστολή λοιπόν σε Super 8 film».

Το δίκτυο μονοπατιών της Ιθάκης μεγαλώνει

Το δίκτυο μονοπατιών της Ιθάκης διευρύνεται διαρκώς, συνεχίζοντας μια όμορφη ιστορία που πάει αρκετά πίσω στο χρόνο, τουλάχιστον τριάντα χρόνια πριν, όταν κάποιοι άνθρωποι - που τότε ίσως είχαν θεωρηθεί γραφικοί – ξεκίνησαν μία σχεδόν μοναχική προσπάθεια καθαρισμού και αναβίωσης παλιών μονοπατιών, που ο χρόνος και η φύση είχαν εξαφανίσει. Σιγά-σιγά, δεν άργησε να γίνει αντιληπτή και από επίσημους φορείς, όπως ο Δήμος Ιθάκης, η πολλαπλή αξία και χρησιμότητα του ανοίγματος των μονοπατιών. Έτσι, εδώ και αρκετά χρόνια ο δήμος Ιθάκης έχει αναθέσει σε ιδιωτικές εταιρείες τη διάνοιξη, διαμόρφωση, καθαρισμό και σηματοδότηση κάποιων από αυτά τα παλιά μονοπάτια, τοποθετώντας παράλληλα ειδικές πινακίδες στην είσοδό τους. Κατά τη διαδικασία αυτή, δεν έλειψαν και οι αστοχίες. 

Αρχαίες Αλαλκομενές

Στο λόφο του Αετού, στο στενό ισθμό που ενώνει τα δύο τμήματα του νησιού,  βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος των Αλαλκομενών. Η θέση της αρχαίας πόλης ήταν στρατηγικής σημασίας όχι μόνο επειδή έλεγχε την επικοινωνία μέσω της ξηράς μεταξύ των δύο χερσονήσων που συγκροτούν το νησί, αλλά επειδή, επιπλέον, βόρεια και νότια αυτής υπάρχουν δύο φυσικά λιμάνια, ενώ από την κορυφή του λόφου ελέγχεται οπτικά το κανάλι μεταξύ Ιθάκης και Κεφαλονιάς, όπως και ο ορίζοντας μεταξύ Ιθάκης και Ακαρνανίας.

Αυτό το χώρο επισκεφθήκαμε παίρνοντας ένα καλά σημαδεμένο μονοπάτι, το οποίο ξεκινά από το ψηλότερο σημείο του  ασφαλτόδρομου που συνδέει το λιμάνι του Πίσω Αετού με τον κόλπο του Αετού. Παρόλο που η διαδρομή είναι σχετικά μικρή, είναι ιδιαίτερα κουραστική λόγω της μεγάλης κλίσης. Αξίζει να αναφέρουμε ότι μέσα σε ένα μόλις χιλιόμετρο, ανεβήκαμε υψομετρικά 240 μέτρα. Η θέα όμως που αντικρύσαμε φτάνοντας στην κορυφή του λόφου,  άξιζε και με το παραπάνω την όποια κούραση. Μεγάλο ενδιαφέρον έχουν, επίσης, τα κυκλώπεια τείχη που συναντήσαμε. Όπως αναφέρει ο Ερρίκος Σλήμαν που πραγματοποίησε ανασκαφή στον Αετό το 1878, "αυτή η κυκλώπεια πρωτεύουσα είναι μοναδική στον κόσμο, και ο κάθε θαυμαστής του Ομήρου θα έπρεπε να έρθει να την δει"

Η κατάρα του Σολαίρη (2)

Βαθύ, Ιθάκη (1821)
Χαλκογραφία του Άγγλου ζωγράφου Joseph Cartwright

Διαβάζουμε το βιβλίο του Πέτρου Βλάχου “Ο τέκτονας Τζιοβάνι Σολαίρ στην Ιθάκη του 1837”.  Στη σημερινή ανάρτηση μαθαίνουμε τις περιπλανήσεις του Σολαίρ, μέχρι τελικά να καταλήξει στην Ιθάκη. Από τα πόστα που υπηρέτησε ως γραμματέας του υποπροξενείου της Βρετανίας στην Αρκαδία και του προξενείου της Ολλανδίας στην Πάτρα, μαθαίνουμε ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την προεπαναστατική Ελλάδα και φτάνουμε μέχρι τη στιγμή που πατάει το πόδι του στην Ιθάκη το 1831, οπότε ξεκινά την ίδρυση της πρώτης μασονικής στοάς στο νησί

Χελώνα στα Δεύτερα Κουρβούλια

Στις 9 Αυγούστου 2019 μια πανέμορφη θαλάσσια χελώνα εθεάθη στα Δεύτερα Κουρβούλια, τη δεύτερη παραλία μετά τις Φρίκες στη βόρεια Ιθάκη. Οι λουόμενοι την σεβάστηκαν, παρακολουθώντας την από μακριά, χωρίς να την ενοχλούν. Έτσι, μπόρεσαν να απολαύσουν για πολλή ώρα τις ήρεμες και γεμάτες χάρη κινήσεις της χελώνας. Απολαύστε το βίντεο:

Η κατάρα του Σολαίρη

"Η κατάρα του Σολαίρη". Αυτή η έκφραση έχει διασωθεί έως σήμερα και μπορεί να την ακούσουμε να βγαίνει από τα χείλη κάποιου Θιακού, όταν θελήσει να αιτιολογήσει  κάποια οποιαδήποτε αναποδιά που συμβαίνει στον τόπο του

Η υπόθεση του Σολαίρη – για την ακρίβεια του Γάλλου Τζιοβάνι Σολαίρ – είναι μια τραγική ιστορία ενός φρικτού εγκλήματος που συντάραξε την κοινωνία της Ιθάκης το 1837, όταν ακόμη το νησί βρισκόταν κάτω από αγγλική κυριαρχία. ‘Ένα έγκλημα που προκαλεί συναισθήματα οργής όχι μόνο για το ειδεχθές της πράξης, που ήταν η σφαγή της γυναίκας και του 12χρονου γιου του Σολαίρ, αλλά και για το γεγονός ότι η τοπική κοινωνία της Ιθάκης θέλησε να φορτώσει τη στυγερή δολοφονία στον ίδιο το Σολαίρ. Από τη μια γιατί δεν της ήταν εύκολο να αποδεχθεί ότι κάποιος δικός τους άνθρωπος ήταν ο στυγνός δολοφόνος και από την άλλη γιατί της ερχόταν εντελώς βολικό να είναι δολοφόνος ένας ξένος που τύχαινε επιπλέον να είναι ο αρχηγός της νεοσυσταθείσας τεκτονικής (μασονικής) στοάς της Ιθάκης. Μιας οργάνωσης, η οποία στα μάτια τους – και κυρίως στα μάτια της τοπικής ορθόδοξης εκκλησίας – φαινόταν ότι απειλούσε τις παραδόσεις του τόπου τους. Ήταν βολικό, όμως, και για την αγγλική διοίκηση να παρθεί μια απόφαση που θα ικανοποιούσε το κοινό αίσθημα, καθώς το τελευταίο που θα επιθυμούσαν οι Άγγλοι θα ήταν μια εξέγερση που θα μπορούσε να ξεσπάσει με αφορμή το περιστατικό αυτό. Ήδη, τέσσερα χρόνια πριν, στη γειτονική Κεφαλονιά, είχε εκδηλωθεί στάση του αγροτικού πληθυσμού, με ένοπλη σύγκρουση με τις αρχές, με αφορμή τις εκλογές για την ανάδειξη τοπικών αρχόντων.

Περαχώρι - Παλαιοχώρα - Σπήλαιο Νυμφών

Η Παλαιοχώρα ήταν ο ένας από τους τρεις μεγάλους μεσαιωνικούς οικισμούς της Ιθάκης. Σε αντίθεση με τους άλλους δύο οικισμούς, την Εξωγή και την Ανωγή, που είναι ακόμη ζωντανοί, έστω και με λίγους κατοίκους, η Παλαιοχώρα είναι σήμερα ερειπωμένη. Χτισμένη, όπως και οι άλλοι δύο οικισμοί, σε μεγάλο υψόμετρο για το φόβο των πειρατών, η Παλαιοχώρα σήμερα είναι ένα φάντασμα ενός οικισμού, του οποίου τα ερειπωμένα και γκρεμισμένα κτίρια μαρτυρούν ωστόσο ότι κάποτε έσφυζε από ζωή.   

Αυτό το μελαγχολικό απομεινάρι του παρελθόντος θα επισκεφτούμε σήμερα, περπατώντας πάνω σε ένα πολύ όμορφο και ενδιαφέρον μονοπάτι που ξεκινά από τον γειτονικό σύγχρονο οικισμό του Περαχωρίου, περνά μέσα από τα ερείπια της Παλαιοχώρας και καταλήγει στο Σπήλαιο των Νυμφών

Πρόκειται για μία μαγευτική διαδρομή με πολύ όμορφη θέα προς τον κλειστό κόλπο του Βαθιού, έναν κόλπο τόσο κλειστό και τόσο ήρεμο που από ψηλά μοιάζει με λίμνη. Είναι ένα εύκολο μονοπάτι, μήκους περίπου τριών χιλιομέτρων, με ελάχιστη υψομετρική διαφορά, με πέτρινα πεζούλια κατά μήκος του και ένα όμορφο ξύλινο κιόσκι τοποθετημένο πάνω στο πιο μαγευτικό σημείο

Γιδάκι

Σήμερα θα περπατήσουμε από την παραλία «Μνήματα» μέχρι το «Γιδάκι», την πιο εντυπωσιακή παραλία της Νότιας Ιθάκης, που πολλές φορές τη βλέπουμε να φιγουράρει σε λίστες με τις πιο όμορφες ελληνικές παραλίες. Στο δρόμο μας θα συναντήσουμε και την παραλία του «Σκίνου». 

Μάθαμε ότι πριν από λίγους μήνες, ο δρόμος από τα Μνήματα μέχρι το Σκίνο, μια διαδρομή δέκα λεπτών με τα πόδια,  ασφαλτοστρώθηκε.  Δεν ξέρουμε κατά πόσο ήταν αναγκαίο να γίνει αυτή η ασφαλτόστρωση. Ελπίζουμε, πάντως, να μην έχουν τη φαεινή ιδέα να ανοίξουν ασφαλτόδρομο μέχρι το Γιδάκι. Ας μείνει και μία παραλία ελεύθερη από αυτοκίνητα και όλα όσα φέρνουν αυτά.

Λεύκη - Αμμουδάκι

Σήμερα θα κατηφορίσουμε από το χωριό της Λεύκης προς το Αμμουδάκι. Την παραλία όπου συνήθιζαν να κάνουν το μπάνιο τους οι κάτοικοι της Λεύκης πριν μπει στη ζωή τους το αυτοκίνητο που θα τους πήγαινε αργότερα σε πιο κοσμικές και πιο εύκολα προσβάσιμες παραλίες. Όταν η πεζοπορία αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας των ανθρώπων. Μπορεί να ήταν από ανάγκη, είχαν όμως μάθει να την διαχειρίζονται όπως τόσα άλλα. Με παρέα, με κουβέντα, με παιχνίδι και πειράγματα γινόταν μέρος της ζωής των ανθρώπων και σε καμία περίπτωση χαμένος χρόνος.

Το Αμμουδάκι, λοιπόν, ήταν η κύρια παραλία των Λευκησάνων. Γι' αυτό εξάλλου υπήρχαν δύο μονοπάτια προς αυτό, για να μπορούν να έχουν πρόσβαση όλοι οι κάτοικοι από όλες τις γειτονιές της Λεύκης. Τα δύο μονοπάτια, σμίγουν χαμηλά και καταλήγουν στην παραλία.

Εμείς ξεκινήσαμε από το μονοπάτι που ξεκινά από την πλατεία του χωριού. Η διαδρομή είναι μικρή, λιγότερο από ένα χιλιόμετρο και η υψομετρική διαφορά είναι 150 μέτρα περίπου. Είναι εύκολη και ευκρινής και απαιτεί περίπου είκοσι λεπτά με χαλαρό βηματισμό.